EN |
    ورود
   3:39:53 AM

"خدایا به ما ظرفیت و لیاقتی عطا کن که بتوانیم ناشر بخشی از خبری باشیم که تو اراده کرده ای در هستی نشر یابد"
 

1398 / 09 / 01
 
پایگاه خبری وب دا کاشان

نگاه طب سنتی به تغذیه درماه رمضان

نگاه طب سنتی به تغذیه درماه رمضان

‌ماه رمضان، فرصتی برای بهره‌مندی از چرب و شیرین دنیوی نیست چراکه این امر با فلسفه روزه در تناقض است. پیشوایان دین ما روزه را زکات بدن و تمرین تقوی و تقویت اراده دانسته و آن‌را موجب سلامت تن و تزکیه نفس برشمرده‌اند. روزه باید به‌نحوی باشد تا فرد، درد گرسنگان و تشنگان را لمس کرده و به یاد تشنگی و گرسنگی روز قیامت نیز باشد. البته این بدان معنا نیست که با عدم‌پیروی از یک رژیم صحیح غذایی، موجبات ضعف و بی‌حالی فراهم شود و از انجام واجبات و مستحبات باز بمانیم، یا از سوی دیگر با روش نادرست تغذیه، چه از نظر کیفیت و چه از نظر کمیت، آنچنان از آب و غذا آکنده شویم که بازهم توانی باقی نباشد و به‌عبارت دیگر حذف وعده ظهر را از افطار تا سحر جبران کنیم و انتظار نشاط و شادابی و نزدیک شدن به روح روزه‌داری را داشته باشیم.

اصول تغذیه صحیح در زمان افطار از دیدگاه طب سنتی و روایات اسلامی

برای بررسی این موضوع، لازم است اندکی پیرامون وضعیت بدن از نظر فیزیولوژیکی هنگام روزه‌داری توضیح داده شود. هنگام گرسنگی و تشنگی خصوصاً در این فصل که از یک‌سو، طول زمان روزه و از سوی دیگر، گرمای هوا، بدن ما را تحت‌تأثیر خود قرار می‌دهد، عمده‌ترین تغییرات شامل کم آبی بدن، کاهش قند خون و ورود به مرحله متابولیسم- سوخت‌وساز- چربی‌هاست. این موارد و چندین مورد دیگر، موجب احساس ضعف، بی‌حالی، کم

حوصلگی، بوی بد دهان، احساس سرمای بدن، تغییرات روحی و روانی و تغییر در عملکرد مغز می‌شود. این مسائل خصوصاً در روزهای آغازین‌ ماه مبارک رمضان، نمود بالینی بیشتری داشته و همچنین در افرادی که عادت به پرخوری و پرنوشی دارند، بروز شدیدتری دارد.

در این بین، تغییرات مهم دیگری نیز رخ می‌دهد که مانند تغییر و تنظیم الگوی خواب، تغییرات مختلف در سیستم غددی و هورمونی، تغییرات عصبی و امثال آن هستند. از دیگر مواردی که قابل ذکر بوده و جزو حداقل آثار مثبت روزه(آثار بدنی) هستند، عبارتند از: رفع پری(امتلاء) سیستم گوارش و عروق ناشی از کاهش تولید اخلاط خام و خون(دم) که همین دو، عامل بسیاری از بیماری‌های این زمانه نیز هستند و همچنین کاهش خلط بلغم ناشی از افزایش متابولیسم آن برای جبران کاهش تولید دم و نیز ناشی از افزایش حرارت معده هم از دیگر اتفاقات ناشی از روزه‌داری است. معده در اثر گرسنگی و تشنگی دچار افزایش حرارت شده و ترشحات خود را از بین می‌برد. ازسوی دیگر خلأ ایجادشده در معده و همچنین حرارت آن موجب سیلان مواد رطوبی و فضولات سایر اندام‌ها خصوصاً به معده می‌شود. ترشح صفرا نیز کمی افزایش یافته و موجب احساس حالت سوزش و گزش مختصری در ناحیه فوقانی معده می‌شود. این عوامل همگی موجبات ایجاد ضعف هضم در معده در پایان ساعت روزه شده و این امر در فصل تابستان که معده و سایر امعا، طبیعتاً به ضعفی ذاتی دچار می‌شوند نمود بیشتری دارد.

منبع: وب دا

ساعت : 9:55 -  روز  : دو شنبه  - 2 /  4 / 1393 /  شماره خبر : 30 / تعداد نمايش :477

درج نظر بینندگان نظرات کاربران فایل مرتبط
  درج نظر بينندگان خبر :

نام:   
ایمیل:  
نظر:    

  نظرات كاربران: